Een nieuw jaar, een nieuwe blogtopic

Nou jongens. Vooruit met de geit. Ik pik het bloggen weer even op – na een paar niet al te subtiele hints van bepaalde vriendinnen die misschien in Engeland woonden en nu naar Amerika verhuizen.
In plaats van http://trynke.stukjewebgebeuren.nl/ moet ik nu van Arne op SWG bloggen, voor de gezelligheid en zodat hij nog eens wat lezers trekt. Dus TGW, nu in coma, sterft een langzame dood.

De reden voor deze opleving is dat wij een nieuw avontuur tegemoet gaan (dat hele naar Riverside verhuizen was op een gegeven moment toch een beetje uitgemolken qua onderwerp), namelijk ouderschap. En omdat ik graag schrijf over nieuwe indrukken, zal mijn gebabbel voornamelijk daar over gaan (driekwart van de lezers: *gaap*). Hopelijk vinden de andere jonge ouders onder ons het leuk om te lezen wat het verschil is tussen zwanger zijn in de VS/Nederland/Engeland/Mallorca en wat dies meer zij (en tussen onze individuele perikelen en die van jullie). Voel je trouwens ook vrij om fijne tips en adviezen en commentaar te geven – ik vertrouw jullie opinies meer dan alle zoete/hysterische mommy-blogs.

Anyway, volgens de eerste ultrasound die ik donderdag had, ben ik nu 14 weken en 2 dagen in verwachting. De ultrasound nurse zei vrij stellig dat ze het geslacht had bepaald, maar we willen het nog niet weten dus we hebben haar de mond maar snel gesnoerd. Ik vind het trouwens erg vroeg dat ze het al kunnen zeggen – ik dacht dat het pas met 20 weken kon. Maar goed, maakt voor ons niet uit want we houden het een verrassing. De baby was heel kalm, en lag te slapen op de bodem van de baarmoeder, dus ze konden een mooie scherpe foto maken en metingen verrichten (alles was goed). Zelfs met wat stevig porren van de nurse wilde hij/zij alleen maar een lamlendig armzwaaitje doen, dus tot nu toe lijkt het een rustig type te zijn (prijsvraag: van wie heeft ons nageslacht dit?).

Herinner ons hier aan als hij/zij later drie weken lang non-stop huilt, of krijsend door de supermarkt dendert.

De andere, ongelofelijk boeiende dingen zal ik een voor een behandelen ☺. Fijne topics: de wachtkamer bij de arts, de kwaaltjes, de verlof-situatie, de buik, positie-outfits, en voorbereiding op de bevalling. Man oh man, je kan net zo goed gelijk een abonnement op de Libelle nemen. Wordt vervolgd.
Oh, en natuurlijk een zeer GELUKKIG 2011!!!

Comments

Zekere vriendinnnen die UK -

Zekere vriendinnnen die UK - VS stap ondernemen zijn erg te spreken over deze entry! Je kunt uitkijken naar een boel tips, en nog meer commentaar.

Een gezond en druk 2011 toegewenst!

Okee het wordt dus een

Okee het wordt dus een jongetje :-) Ook al willen jullie het niet weten. Waarom? Omdat met 14 weken je idd er heulemaal niks van kan zeggen. Tijdens een pret-scan van 17 weken heb ik uitgebreid met mijn gyn hierover gebabbeld. Vanaf 16 weken IS het mogelijk om te zien, maar alleen met enige zekerheid als 'het een jongetje is'. Dus. Er schijnt altijd een bobbel tussen de benen te zitten maar groter bij jongetjes, is de bobbel twijfelachtig (in mijn geval) kan het alle kanten nog op. 20 weken is de definitieve bepaling, daarvoor is er geen 100% zekerheid.
Als de nurse zegt dat ze bij 14 weken weet wat het wordt is het omdat ze een jongens-bobbel dacht te zien. Ik zou er nog geen geld op inzetten (tis tenslotte een amerikaanse pruts-nurse die bovendien der mond had moeten houden als je het niet wilt weten) maar ik gok op....... mannelijk! Ook vanwege Irene's theorie van dominante vrouwen en mannelijk nageslacht hehehehe.

Ja, die combinatie van

Ja, die combinatie van theorieen (1. hoe kan die nurse dat zo snel zien, ze hoefde niet eens heel lang te kijken en 2. de Stelling van Irene) hadden wij ook al aangehouden. Maar nu is het lullig (hah), want we willen het eigenlijk niet weten (nou ja, ik best wel hoor, maar A. niet), maar nu is het gevaar dat we ons onbewust helemaal instellen op een jongetje en straks is het toch een meisje! Wat op zich ook niet erg is natuurlijk. Nou ja. Ik kan er nog een paar weken op broeden (hah2). Misschien vraag ik de nurse wel om het op een brieffie te schrijven en dan kunnen we het op elk moment revealen...